อาคาร 4 โรงเรียนลูกบาศก์ ช่วงฤดูร้อนก่อนปิดเทอมใหญ่

เวลา 14.40 น.

ชายหนุ่มผมสั้นเหมือนทิดสึกใหม่สวมแว่น ดูอายุแล้วน่าจะราวๆเบญจเพสกำลังเตรียมสิ่งของลงใส่กล่องอยู่ ในห้องเตรียมการสอน

"ฝึกสอนครั้งแรกนี่ไม่รู้ว่าจะสอนได้เป็นไงบ้างน้า~"

ผมคิดในใจไปพลางจัดของในกล่องใบนั้นไป หวังว่าผมจะเข้ากับนักเรียนและครูท่านอื่นๆได้ดี และขออย่าให้เกิดสิ่งที่ผมกลัวในเรื่องการสอนเลยนะ ยังไงผมก็จะทำให้ดีที่สุดล่ะนะ

เมื่อจัดของในกล่องนั้นเสร็จ ผมก็ออกมายืนชมวิวอยู่ที่ระเบียงโดยติดกล่องเมื่อกี้มาด้วย สายลมเอื่อยๆจากทะเลบางขุนเทียนพัดผ่านผมไป ตอนนี้เองผมก็ทำจิตให้นิ่ง และมีสมาธิสำหรับการฝึกสอนครั้งแรก

เวลา 15.10 น.

กริ๊งงงงงงงง~

อ๊ะ ได้เวลาสอนคาบแรกของที่นี่แล้ว ผมเข้าไปดีกว่า

พลั่ก!!!

สงสัยผมจะยังตื่นเต้นอยู่เลยเดินไม่ดูตาม้าตาเรือไปหน่อย

"ขอโทษนะครับ" ผมขอโทษชายที่ผมเพิ่งเดินชนทันที แล้วรีบกุลีกุจอช่วยเก็บเอกสารของเขาที่หล่นไป เขาดูเตี้ยกว่าผมนิดหน่อย ผิวคล้ำ ผมยุ่งๆ

สีหน้าเขาดูนิ่งขรึมอยู่ แว่บนึงผมเห็นว่าหน้าเขาแดงด้วย ผมคิดว่าคงไม่ถือสาผมที่เดินชนเมื่อกี้หรอกนะ

"เอ คุณครูคนใหม่ที่มาสอนธรณีวิทยากับดาราศาสตร์ใช่ไหมครับ??" ชายร่างคล้ำถามผม

"ใช่ครับ" ผมตอบเขาไป พลางรู้สึกว่ามีรังสีอะไรสักอย่างพุ่งมาที่ตัวผมจากในห้องเรียน ผมน่าจะคิดไปเอง

"ผมคงแนะนำได้แค่ ทำให้ดีที่สุดนะครับ" เขากล่าวพลางตบบ่าผมแล้วเดินออกไป

"ขอบคุณนะครับ" ผมพูดคล้อยหลังครูหนุ่มที่ผมเดินชนไป

 

หันสายตากลับมาที่ห้องเรียน  ห้อง ม.4/1 นี้มีนักเรียน 24 คนน้อยกว่าห้องเรียนที่เขาอยู่ตอนมัธยมมากที่อยู่กันเยอะถึงเกือบ 60 คน

"สวัสดีครับ นักเรียนทุกคน"

"สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะคุณครู"

นักเรียนทุกคนในห้องทำความเคารพตัวผม นั่นทำให้ผมรู้สึกใจชื้นขึ้น เมื่อความเงียบเริ่มปกคลุม ผมวางกล่องที่ติดตัวมาบนโต๊ะแล้วแนะนำตัวทันที

"ผมชื่อ เอกภพ สุริยวงศ์ หรือนักเรียนจะเรียกผมว่าครูเอิร์ทก็ได้นะครับ คาบนี้ครูจะมาฝึกสอนก่อน ถ้าครูได้บรรจุที่นี่เมื่อไหร่ก็คงได้สอนพวกเราในเทอมหน้า ซึ่งพวกเราก็ขึ้น ม.5 แล้วล่ะ เอ้อ วิชาที่ครูสอน คือ "โลก ดาราศาสตร์ และอวกาศ" ครับ ก็เกี่ยวกับการศึกษาโลก แผ่นดิน มหาสมุทร บรรยากาศ ดวงดาวบนท้องฟ้า และเทคโนโลยีอวกาศน่ะครับ"

เหล่านักเรียนก็เริ่มส่งเสียงฮือฮาอื้ออึงเพราะทราบว่ารุ่นพี่ของพวกเขาไม่ได้เรียนวิชาที่ครูเอิร์ทจะสอน ผมเหลือบเห็นเด็กหนุ่มหน้าหวานใส่แว่น ผมข้างหน้าไขว้กันดูเป็นเอกลักษณ์กำลังทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ดูเหมือนออกจะประหลาดใจเรื่องวิชาใหม่ที่ผมจะมาสอนในแง่ไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่ พอสายตาผมปะทะสายตากับพ่อหนุ่มน้อยคนนี้เข้า ผมว่าเขาไม่น่าจะเป็นฝ่ายถามผมก่อน เลยต้องเปิดโอกาสให้เขาถามซะหน่อย 

"พ่อหนุ่มที่นั่งอยู่กลางห้องคงมีข้อสงสัยเรื่องวิชานี้สินะครับ ถามมาได้เลย และแนะนำตัวหน่อยนะครับ"

เด็กหนุ่มที่ผมมองเมื่อกี้นี้สะดุ้งตัวเล็กน้อยก่อนลุกขึ้นแนะนำตัว "ผมชื่ออดิศร แซ่ลี้ครับ ผมอยากรู้ว่าวิชาที่จะสอนนี้ ครูเอิร์ทสอนเฉพาะสายวิทย์หรือเปล่าครับ??" อืม ตอนอดิศรถามนี่เขาไม่มองผมเลย แต่ก็ผมก็ไม่ว่าอะไรนะ

"สำหรับคำถามของอดิศร ครูจะสอนวิชานี้ทั้งสายวิทย์และสายศิลป์ ตลอด ม.5 สำหรับสายวิทย์เป็นวิชาบังคับ ส่วนสายศิลป์เป็นวิชาเลือกครับ โดยเทอมแรกจะเป็นเรื่องโลก ส่วนเทอมหลังเป็นดาราศาสตร์และอวกาศครับ"

"ครับผม ขอบคุณครับ"  อดิศรนั่งลงไป เหมือนผมจะเห็นเขาทำหน้าบุ่ยๆแวบนึงก่อนปรับสีหน้าเป็นเรียบเฉยอย่างรวดเร็ว ผมคิดว่าอดิศรคงน่าจะอยู่สายศิลป์เลยไม่อยากเจอวิชานี้ล่ะมั้ง เห็นเขานั่งจดบันทึกอะไรสักอย่างด้วย

"เอาล่ะ ไหนๆพูดถึงวิชานี้แล้ว ทีมีวิชานี้ขึ้นมา ก็เพื่อให้พวกเราได้เข้าใจถึงธรรมชาติของโลกและดวงดาวต่างๆ ซึ่งบางทีมันก็มีทั้งใกล้ตัวจนเราคาดไม่ถึง หรือไกลตัวจนเราอาจมองไม่เห็นความสำคัญของมันก็ได้นะ"

จากนั้นผมก็เปิดกล่องที่ผมเตรียมไว้แต่แรก เอาบีกเกอร์บรรจุน้ำไว้บนโต๊ะ และส่งหินสีขาวขุ่นมีรูพรุนเยอะแจกให้นักเรียนได้ดูแล้วส่งต่อกันแถวละก้อน

(รูปหินพัมมิส (Pumice Rock) โดย Hannes Grobe จาก Wikipedia)

"ทุกคนครับ หินก้อนนี้เป็นตัวอย่างหินชนิดหนึ่ง ซึ่งครูมีตัวอย่างรวม 6 ก้อนช่วยส่งต่อให้เพื่อนได้ดูกันทั่วๆ ด้วยนะครับ เอ้อ อย่าเอาไปขูดหาหวยเน้อ ลองดูและคิดละกันนะครับว่าหินแต่ละก้อนนี้จะลอยน้ำ และตั้งอยู่บนม้วนแบงค์ดอลล่าร์ใบนี้ได้หรือไม่เก็บไว้ในใจนะครับ" ผมพูดพลางม้วนแบงค